Biografia

Adam BernardNa kopertach listów podpisuje się czasem były rex wibrafonu. W czasach Sekstetu Komedy wołali na niego Smukły. Większość pamięta go jednak dzięki krótkiemu, idealnemu do wymówienia także przez nie-Polaków nazwisku: Milian.

Jerzy Milian urodził się 10 kwietnia 1935 roku w Poznaniu. Zaczynał jako pianista, ale jego głównym instrumentem od lat pozostaje wibrafon, na którym zaczął grać w Sekstecie Krzysztofa Komedy. Od końca lat 50. nieprzerwanie realizuje się także jako kompozytor – tworząc zarówno krótkie, przebojowe utwory, jak i rozbudowane, awangardowe formy. Ukończył poznańską PŚSM w klasie fortepianu, gry na wibrafonie uczył się sam. W studiowaniu kompozycji pomogli mu Bogusław Schaeffer, Felicjan Dąbrowski oraz Wolfram Heicking. Ten ostatni wykładał na berlińskiej Hochschule für Musik, gdzie Milian zdobył w 1973 roku dyplom.

Swoją karierę muzyka-wykonawcy Milian rozpoczął od kwintetu, który prowadził w latach 1953-55. Potem był Sekstet Komedy i kwintet prowadzony wspólnie z Janem Ptaszynem-Wróblewskim. Przez kilkanaście lat Zespół Jerzego Miliana regularnie nagrywał na potrzeby Polskiego Radia w Poznaniu. Muzyk współpracował także z innymi zespołami radiowymi – m.in. Studiem Jazzowym, Orkiestrą Taneczną i Poznańską Piętnastką Radiową. Przez cztery lata (1966-69) prowadził także własne trio, w którym grali Grzegorz Gierłowski i Jacek Bednarek. Poza granicami Polski kompozycje i wibrafon Miliana można było usłyszeć z orkiestrą Gustava Broma (Czechosłowacja), Güntera Gollascha (NRD) oraz prowadzoną przez Etienne’a Verschuerena BRT (Belgia).

Od 1973 roku Jerzy Milian prowadził przez siedemnaście lat Orkiestrę Rozrywkową PRiTV w Katowicach, występując z nią na licznych koncertach, festiwalach i dokonując niezliczonej ilości nagrań na potrzeby radiowego archiwum. Po rozwiązaniu Orkiestry w 1991 roku zrealizował kilka premierowych projektów (m.in. nagrany solo album „Milianalia”). Zaczęły się także ukazywać niepublikowane wcześniej materiały z jego bogatego archiwum.

Oprócz muzyki jego pasją jest malarstwo – maluje głównie ikony, które prezentował na kilku wystawach. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim (1980), Krzyże Oficerskim Polonia Restituta (1986), medalem Pro Sinfonika (1995) oraz Krzyżem Komandorskim Polonia Restituta (2004).